Lupines - onbespoten

Veel mensen kennen de lupine boon plant wel, maar daarvan zijn de meesten niet eetbaar. Maar dit ras, de zoete witte lupine boon, is dat wel. De lupine behoort, net als de klaver, tot het geslacht van de vlinderbloemigen. Ze houden van een ietwat zure grond en halen voor de groei onder andere stikstof uit de lucht. Deze eetbare lupine boon zijn dit jaar geteeld in de provisie Groningen

De zaden waren in Nederland vroeger erg populair in de keuken. Het is een goede vervanger voor de (soms) gemanipuleerde sojabonen. Net als soja is lupine rijk aan eiwitten. Ook bevatten ze de belangrijke aminozuren cysteine en methionine. Die eigenlijk alleen in vlees en soja voorkomen.

Als lupine goed wordt verdragen, is het goed te gebruiken als meel voor onze thuisbakkers. Dit vanwege het hoge suikergehalte, eiwit en vet. Hierdoor hoeft je geen chemische broodverbeteraar te gebruiken.

Lupine is een zeer oud eenjarig cultuurgewas uit de Oude Wereld. De witte bloei en het stevige handvormige blad zijn een sieraad in de tuin! Door de diepe worteling wordt de structuur verbeterd. Lupine is in staat stikstof uit de lucht te binden en legt stikstof vast in de grond. Deze grootzadige soort wordt op diverse manieren bereid en gegeten: roosteren, koken (eerst langdurig voorweken en weekwater weggooien) of pletten tot meel. Lupine is zeer proteïnerijk!

LET OP! Er bestaat lupine-allergie, dit staat dicht bij de notenallergie. De Lupine lijkt op een pinda, het is ook een peulvrucht. De symptomen zijn jeuk in de mond en netelroos. Voor meer informatie zie voedselallergie.nl

TIP!: Probeer eens de hartige lupineboonbroodjes!

Voedingswaarde volgens

Wissen